Aslında aşk, aynı insanı, sabahın köründe uykudan uyandırdığındaki
en sinirli hali ile de kabul edebilmek, aynı tuvaleti bir dakika arayla kullanabilmektir..
Buna katlanamayanlar zaten aşık değillerdir..

Bu durumda evlilik;hoşlandığın insana karşı olan duygularını öldürüyor denilebilir…
Zira aşıksan, aynı havayı solumak bile zevk verir,hep beraber olmak istersin, banyodan gelen su sesi bile onun evde olduğunun işaretidir ve huzur verir..

Ütülediğin gömleğin ona ne kadar çok yakışacağını düşünürsün…
Pişirdiğin yemeği ne çok seveceğini hayal edersin
On tane ayakkabısı varken, onbirinciye sahip olmakla mutlu olacak diye,istediğin gömleği satın almaktan vazgeçersin..
Zamanla olmaktan çok birşeyler vermekten mutluluk duyduğunu keşfedersin

Eğer kadın evlilikte ikinize yemek pişirecek,dolabı düzenleyip ütüyü yapacak bir anne olarak görülüyorsa,o kadının saçlarının hiç yağlanmadığını ve adamın geceleri terlemediği düşünülüyorsa, asla kavga edilmeyecek ve lavabo tamir edilirken dahi gülüşüp öpüşülecek zannediliyorsa zaten beklenti bir evlilik değil,bir Amerikan filminde karakterlerden biri olmaktır..

Bu hayallerle yola çıkıldığında,damat ilk gece gelinin saçlarından onlarca firkete sökmeye çalıştığında, gelin ise damat firketelerini çıkaramayıp kuaföre söylendiğinde zaten evlilik sandıkları şey çatırdamaya başlayacaktır..

Evlilik, sadece aşk değildir..
Evlilik; ev arkadaşlığı, sırdaşlık, ortak hesaba sahip mudilik,ayrı kökenlerin birlişmesi, başı hatırlanmayan bir akrabalık ilişkisidir..

Aşk bu ilişkide tutkuyu sağlar ama tek başına ayakta tutamaz…
Hala canınız sıkıldığında onu değil de annenizi arıyorsanız,yalan olmuştur o evlilik..
Aşk evlilikte gider gelir..